U follow me, I follow U.

Suka tak?

Saturday, January 19, 2008

Jepun Selepas Perang Dunia ke-2

Pengenalan

Negeri Jepun telah tewas dalam Perang Dunia Kedua. Pendudukan Amerika selama 6 ½ tahun telah bermula secara rasmi pada 2 September 1945 dan berakhir pada 28 April 1952. Pada teorinya, pendudukan tersebut adalah bersifat antarabangsa. Satu perjanjian yang dicapai di Moscow pada bulan Disember 1945 telah menetapkan bahawa pendudukan di negeri Jepun harus ditentukan oleh dua badan, iaitu Suruhanjaya Timur Jauh (Far Eastern Commission) dan Majlis Berikat (Allied Council). Suruhanjaya Timur Jauh diwakili oleh 13 buah negara dan beribu pejabat di Washington manakala Majlis Berikat diwakili oleh 4 buah negeri dan beribu pejabat di Tokyo. Pada akhirnya, pendudukan tersebut telah dilaksanakan oleh Amerika Syarikat melalui Jeneral Douglas MacArthur yang telah dilantik Pemerintah Agung Kuasa-kuasa Berikat (Supreme Commander for the Allied Powers – SCAP). Pada bulan April 1951, Jeneral Douglas MacArthur telah diganti oleh Jeneral Matthew B. Ridway. Dasar pendudukan Amerika adalah berasaskan kepada 2 prinsip utama, iaitu keperluan membubarkan angkatan tentera Jepun (demilitarization) dan menjadikan Jepun sebuah negara yang demokratik (democratization of Japan). Pada keseluruhannya, pendudukan Amerika di negeri Jepun telah berjaya dan diterima baik oleh rakyat Jepun. Ia telah membantu negeri Jepun memulihkan ekonominya dan mengamalkan sistem kerajaan berparlimen. Pada 8 September 1951, Amerika Syarikat dan 47 buah negara lain telah menandatangani satu perjanjian perdamaian dengan negeri Jepun di San Francisco. Melalui perjanjian ini, Jepun mencapai semula kemerdekaannya pada 28 April 1952 tetapi terpaksa menggugurkan segala tuntutan ke atas bekas koloni-koloninya.



Kesan-kesan Pendudukan Amerika
1. Pembubaran angkatan tentera

Salah satu tugas utama SCAP ialah untuk membubarkan angkatan tentera Jepun. Ini adalah untuk memastikan bahawa negeri Jepun tidak akan lagi mengancam keamanan dan keselamatan dunia. Jentera perang Jepun telah dimusnahkan. Angkatan tentera Jepun dan kira-kira 1300 buah persatuan nasionalis lampau telah dibubarkan. Kilang-kilang membuat senjata telah ditutup. Peperangan diharamkan. Semua tentera dan orang awam Jepun di seberang laut yang berjumlah kira-kira 3 juta telah dibawa balik ke negeri Jepun. Pembicaraan orang Jepun yang dianggap penjenayah perang telah diadakan. 7 pemimpin Jepun termasuk Tojo telah digantung dalam bulan Disember 1948. SCAP telah juga menyingkirkan kira-kira 200000 orang pegawai tentera, kerajaan dan pemimpin perniagaan yang dipercayai terlibat dengan dasar perluasan negeri Jepun.

2. Pengenalan unsur-unsur demokrasi

Pengenalan unsur-unsur demokrasi merupakan kesan terpenting pendudukan Amerika. Satu perlembagaan demokratik baru telah diperkenalkan pada tahun 1947. Negeri Jepun telah mengamalkan semula sistem kerajaan berparlimen dengan keunggulan Diet. Diet yang terdiri dari Dewan Rakyat dan Dewan Councillor dijadikan organ kuasa negara yang tertinggi dan organ perundangan yang tunggal. Diet juga diberi kuasa penuh ke atas hal-hal kewangan. Kedua-dua Dewan Rakyat dan Dewan Councillor merupakan badan terpilih. 467 orang ahli Dewan Rakyat adalah dipilih bagi tempoh 4 tahun manakala 250 orang ahli Dewan Councillor adalah dipilih bagi tempoh 6 tahun. Semua rakyat Jepunyang berumur 20 tahun dan ke atas mempunyai hak mengundi. Perlembagaan baru tersebut juga mensyaratkan bahawa Perdana Menteri Jepun harus dipilih daripada kalangan ahli Diet. Majoriti menteri-menteri kabinet juga merupakan ahli Diet. Kuasa kerajaan pusat telah diagihkan dan pilihanraya tempatan digalakkan. Pihak-pihak berkuasa tempatan diberi kuasa yang lebih dalam hal-hal cukai dan perundangan. Kementerian Dalam Negeri yang menguasai polis dan pentadbiran tempatan telah dibubarkan. Perlembagaan baru ini telah menjamin hak-hak asasi seperti persamaan dari segi undang-undang, kebebasan pemikiran, kebebasan akhbar dan hak-hak suami dan isteri yang sama. Orang tahanan politik dibebaskan. Perlembagaan baru Jepun telah juga mengubah kedudukan Maharaja Jepun yang telah dianggap sebagai suci dan “inviolable”. Maharaja Jepun dijadikan hanya lambing negara dan perpaduan rakyat Jepun. Baginda tidak lagi mempunyai sebarang kuasa berkaitan dengan pentadbiran negara. Kerajaan Jepun telah menjadi sekular.

3. Pemulihan ekonomi

Pemulihan ekonomi merupakan kesan jangka pangjang pendudukan Amerika yang penting. Beberapa pembaharuan ekonomi yang bertujuan menggalakkan pembahagian pendapatan yang lebih luas di kalangan rakyat Jepun telah diperkenalkan. Pihak berkuasa pendudukan telah melaksanakan satu program pembaharuan tanah yang bertujuan menambahkan pemilikan tanah oleh petani-petani. Melalui Akta Pembaharuan Tanah 1946, pihak berkuasa pendudukan telah membeli tanah-tanah kepunyaan tuan-tuan tanah tidur (absentee landlords). Tanah-tanah ini kemudiannya dijual dengan harga rendah kepada petani-petani. Program tersebut tamat dilaksanakan pada tahun 1950 dan telah membolehkan 3 juta orang petani memperolehi tanah seluas 5 juta ekar. Ia juga berjaya menstabilkan ekonomi luar bandar. Pihak berkuasa pendudukan telah juga mengambil langkah-langkah untuk menghapuskan monopoli ekonomi negeri Jepun oleh golongan zaibatsu. 83 buah syarikat induk zaibatsu telah dibubarkan. Harta-harta zaibatsu telah dibekukan. Ahli-ahli keluarga dan eksekutif zaibatsu telah disingkirkan. Pihak berkuasa pendudukan telah menggalakkan penubuhan kesatuan-kesatuan sekerja. Akta Kesatuan Sekerja 1945 telah memberi pekerja-pekerja hak mogok dan berunding secara kolektif. Bilangan ahli kesatuan sekerja telah meningkat dengan pesat. Menjelang tahun 1949, kira-kira 6.5 juta orang pekerja telah menyertai kesatuan sekerja. Dasar ekonomi pihak berkuasa pendudukan telah berubah selepas tahun 1948. Akibat Perang Dingin antara dunia Barat dan Timur, langkah-langkah telah diambil untuk mengukuhkan negeri Jepun sebagai sekutu dunia Barat untuk menentang Komunisme. Pembayaran ganti rugi perang oleh negeri Jepun telah dihapuskan. Amerika Syarikat telah memberi bantuan ekonomi dan mempergiatkan langkah-langkah untuk memulihkan ekonomi negeri Jepun. Perdagangan eksport negeri Jepun telah digalakkan.

4. Penyusunan semula sistem pendidikan

Pihak berkuasa pendudukan telah menyusun semula sistem pendidikan Jepun dengan berasaskan model Amerika Syarikat. Prinsip-prinsip yang mempengaruhi penyusunan semula pendidikan Jepun ialah demokrasi, kebebasan, pengagihan kuasa pusat, pendidikan massa, kepelbagaian dan internasionalisme. Pendidikan wajib dari 6 tahun ke 9 tahun. Kursus-kursus lama mengenai etik yang telah menggalakkan perkembangan faham ketenteraan telah digantikan dengan kursus-kursus sains sosial. Pentadbiran pendidikan diletakkan di bawah kerajaan tempatan. Beberapa universiti telah ditubuhkan di peringkat prefecture. Buku-buku teks telah ditulis semula dan kaedah-kaedah pengajaran baru diperkenalkan. Penekanan dalam buku-buku teks diberi ke atas aspek demokrasi dan hak-hak individu.



Negeri Jepun selepas pendudukan Amerika
Pendudukan Amerika telah merintis jalan bagi perkembangan-perkembangan politik, ekonomi dan sosial yang penting di negeri Jepun. Pada keseluruhannya terdapat kestabilan politik di negeri Jepun yang tetap mengamalkan sistem kerajaan berparlimen. Parti Liberal Demokratik telah muncul sebagai parti yang paling penting dan berpengaruh. Menjelang pertengahan tahun-tahun 1950-an, negeri Jepun telah mencapai semula paras ekonomi sebelum perang. Dalam tahun-tahun 1960-an pula, ia telah muncul sebagai sebuah kuasa ekonomi yang utama di dunia. Pendapatan per kapita negeri Jepun telah meningkat dari $146 pada tahun 1951 ke $395 pada tahun 1960 dan melebihi $2000 pada tahun 1972. Perkembangan ekonomi negeri Jepun yang pesat adalah disebabkan oleh faktor-faktor berikut:

a. Pekerja-pekerja Jepun yang rajin, terpelajar dan mempunyai kemahiran teknikal yang tinggi.

b. Perbelanjaan ketenteraan yang rendah iaitu hanya 1% daripada Keluaran Negara Kasar (Gross National Product).

c. Kadar wang simpanan yang tinggi.

d. Perlindungan perusahaan Jepun dari persaingan asing.

e. Sokongan dan bantuan Kerajaan Jepun yang seringkali diperkatakan sebagai “Japan Incorporated”.

Bilangan penduduk Jepun di kawasan-kawasan bandar telah bertambah dengan pesat. Satu kelas pertengahan yang baru telah muncul. Masyarakat Jepun semakin dipengaruhi oleh kebudayaan Barat. Kadar pertumbuhan pendudukan Jepun telah merosot. Pergaulan antara lelaki dan wanita telah menjadi lebih bebas. Perasaan “kekitaan” masuh kuat di kalangan orang Jepun. Dasar luar negeri Jepun adalah berasaskan pada hubungan yang erat dengan Amerika Syarikat dan prinsip susunan dunia perdagangan yang aman dan terbuka. Menjelang tahun 1980, negeri Jepun telah muncul sebagai kuasa ekonomi yang ketiga terbesar (selepas Amerika Syarikat dan Rusia) di dunia.

Thursday, January 17, 2008

Kejatuhan Syogun Tokugawa

Pengenalan

Pada tahun 1600, Iyeyasu telah berjaya mengalahkan musuh-musuhnya dalam pertempuran Sekigahara dan atas kejayaannya itu maka pada tahun 1603, Maharaja Jepun memberi gelaran “Shogun” kepadanya. Dengan ini lahirlah pemerintah Shogun dari keluarga Tokugawa. Setelah mendapat kuasa secara perlahan-lahan Shogun Tokugawa mengambilalih kekuasaan dari Maharaja sehingga Shogun Tokugawa yang benar-benar berkuasa di Jepun. Pusat pentadbiran telah dipindahkan ke Yedo sementara Maharaja ditempatkan di Kyoto dan tidak dibenarkan bergiat dalam urusan pentadbiran.



Faktor kejatuhan Shogun Tokugawa
1. Peranan saudagar dan perubahan corak sosial

Salah satu faktor yang membawa kepada kejatuhan Shogun Tokugawa ialah peranan golongan saudagar dan berlakunya perubahan corak sosial di Jepun. Pada abad ke-18, sistem politik dan sosial di Jepun mulai berubah akibat sistem ekonomi wang yang menggantikan sistem tukaran barang. Oleh sebab pentingnya ekonomi wang menyebabkan kedudukan golongan saudagar menjadi golongan yang berpengaruh dalam masyarakat dan sebaliknya golongan daimyo (bangsawan) dan samurai (pahlawan) mulai merosot. Ramai golongan daimyo dan samurai telah meminjam wang dari golongan saudagar hinggakan mereka terikat dengan hutang-piutang. Juga ramai dari golongan daimyo dan samurai menceburkan diri dalam bidang perniagaan. Keadaan ini menyebabkan menjelang abad ke-19, tidak ada perbezaan taraf antara saudagar dengan daimyo dan samurai. Dengan ini sistem feudal terhapus dengan sendirinya.

2. Menentang dasar isolasi

Golongan saudagar juga tidak setuju dengan dasar isolasi menindas Tokugawa. Dengan dasar isolasi bermakna saudagar-saudagar tidak mendapat pasaran yang luas bagi barang-barang dagangan mereka. Oleh sebab itu, mereka ingin supaya diadakan hubungan dengan dunia luar kerana ini akan menguntungkan mereka. Berdasarkan perkara itu, golongan saudagar asing bekerjasama dengan golongan anti-Tokugawa golongan menentang Shogun Tokugawa seperti yang dilakukan oleh saudagar-saudagar di bandar Osaka.

3. Perasaan kebangsaan/fahaman shintoisme

Sebab lain ialah munculnya semangat kebangsaan dan fahaman shintoisme. Semangat hotmat dan taat kepada Maharaja hidup kembali. Akibat tindakan Tokugawa menggalakkan orang-orang Jepun terutama golongan samurai mengkaji sejarah dan sastera Jepun kuno. Sungguhpun tindakan ini untuk kebaikan negeri Jepun tetapi kesannya menjejaskan kedudukan Tokugawa sendiri. Hasil dari kajian mereka dan mengikut fahaman (kepercayaan Shinto) bahawa Maharaja Jepun adalah keturunan Dewi Matahari (Amitorasu). Berdasarkan kepercayaan tersebut orang Jepun berpendapat Maharaja yang harus berkuasa dan dihormati. Dengan ini muncul golongan yang ingin mengembalikan kekuasaan Maharaja dan menjatuhkan Tokugawa.

4. Tekanan ekonomi

Kedudukan Shogun Tokugawa semakin terjejas bila berlakunya tekanan ekonomi. Pada abas ke-18 dan ke-19 merupakan zaman kejatuhan ekonomi. Penduduk Jepun telah bertambah dan ini menyebabkan berlakunya kekurangan makanan. Untuk atasi masalah tersebut, petani-petani telah dikerah supaya dapat hasilkan keluaran pertanian berlebihan. Hal ini menjadi beban kepada petani-petani yang terpaksa bekerja lebih kuat. Penghidupan petani-petani semakin susah apabila adanya cukai-cukai.

5. Tentangan suku kaum dari Barat

Perasaan benci terhadap Tokugawa tidak sahaja dari petani-petani yang tertindas terutama dari suku kaum dari Barat iaitu Satsuma, Choshu, Toza dan Hizen. Tokugawa berkuasa tetapi wilayah kekuasaan Tokugawa sekitar Yedo sedangkan wilayah-wilayah lain tidak dapat diletakkan secara langsung. Oleh sebab itu suku kaum-suku kaum tersebut dapat bertindak balas. Mereka sedar tanpa persekutuan suku kaum yang lain mereka tidak dapat mengalahkan Tokugawa. Oleh itu, mereka telah bersatu dan tindakan selanjutnya ialah menyokong Maharaja yang ketika ini ditindas oleh Tokugawa.

6. Fedatangan Barat

Faktor yang membawa kepada kejatuhan Tokugawa juga disebabkan oleh kedatangan Barat. Pada tahun 1853, Commodore Perry dari Amerika tiba di Jepun dengan tujuan mengadakan hubungan perdagangan dan mendapat jaminan keselamatan anak-anak kapal Amerika. Disebabkan bimbang terhadap ancaman Amerika maka pada tahun 1854, Perjanjian Kanagawa ditandatangan antara Perry dengan Tokugawa. Kemudian perjanjian dengan Rusia dan Perancis juga dibuat. Tindakan Tokugawa itu telah menjadi kemarahan rakyat Jepun termasuk beberapa golongan dari keluarga Tokugawa sendiri.

Peristiwa ini digunakan oleh musuh Tokugawa untuk menggugar kedudukan Tokugawa. Suku kaum dari Barat telah menjalankan tindakan anti-Barat. Pada tahun 1862, seorang Inggeris bernama Richardson mati dibunuh oleh putera Satsuma. Pada tahun 1863, kaum Choshu telah menembak kapal-kapal Barat di Selat Shimonoseki. Sebagai tindakbalas, pada tahun 1863, Inggeris menyerang Kagoshima kediaman Satsuma. Kemudian pada tahun 1864 angkatan laut bersekutu iaitu Inggeris, Amerika, Perancis dan Belanda menyerang Choshu di Selat Shimonoseki.

Pihak Barat telah menyalahkan Tokugawa berikutan berlakunya peristiwa-peristiwa anti-Barat. Keadaan ini menyebabkan pada tahun 1866, Tokugawa telah menghantar tenteranya untuk menyerang Choshu tetapi malangnya tentera Tokugawa telah dikalahkan. Kedudukan Tokugawa semakin runcing apabila kaum Toza telah bersatu dengan Choshu dan Satsuma untuk menentang Tokugawa. Memandangkan adanya tekanan-tekanan dan desakan-desakan dalam negeri maka Shogun Keiki bersetuju meletakkan jawatan. Pada bulan November 1867, kekuasaan telah diserahkan kepada Maharaja Meiji. Dengan ini, tamatlah Shogun Tokugawa di Jepun.



Kesimpulan
Faktor dalam negeri merupakan faktor utama yang membawa kepada kejatuhan Tokugawa. Shogun Tokugawa telah berjaya berkuasa kira-kira lebih dari dua abad setengah. Pada peringkat awal pemerintahan Tokugawa telah mencapai beberapa kemajuan. Tetapi kejayaan lebih besar telah dicapai semasa pemerintahan Meiji. Dalam zaman Meiji, Jepun mula memasuki dunia moden dan dalam masa yang sangat singkat Jepun mencapai taraf yang sama dengan negara-negara Barat, baik dalam bidang ekonomi mahupun dalam bidang ketenteraan.

NABI MUHAMMAD S.A.W

Latar Belakang

Nabi Muhammad s.a.w. dilahirkan pada 12 Rabiuawal Tahun Gajah bersamaan dengan 571 Masihi di Mekah. Ibunya bernama Aminah binti Wahab. Ibunya telah meninggal dunia apabila Nabi Muhammad 6 tahun. Bapanya bernama Abdullah Abdul Muttalib dan beliau meninggal dunia apabila nabi dalam kandungan. Nabi dipelihara oleh datuknya Abdul Muttalib yang kemudiannya meninggal dunia ketika nabi berumur 8 tahun. Semasa berumur 12 tahun, nabi mengikut bapa saudaranya Abu Talib ke Syam untuk berniaga. Seorang paderi bernama Bahirah / Buhairah menasihatkan Abu Talib membawa Muhammad balik kerana bimbang dibunuh oleh orang Yahudi. Ketika berusia 25 tahun, beliau telah berkahwin dengan Khadijah binti Khuwailid yang berumur 40 tahun. Baginda mempunyai 6 orang anak, iaitu 2 lelaki dan 4 perempuan. Yang lelaki telah meninggal nudia semasa mereka kecil. Sewaktu 35 tahun, beliau diberi gelaran al-Amin kerana berjaya menyelesaikan perbalahan di kalangan pembesar Arab berhubung dengan perletakan batu Hajar al-Aswad.



Perlantikan Sebagai Nabi dan Rasul

Nabi ialah seorang manusia lelaki yang terpilih yang disampaikan wahyu Allah untuk dirinya. Rasul juga sama dengan nabi tetapi Rasul mesti menyampaikan wahyu yang diterimanya kepada orang lain.



Telah menjadi kebiasaan, Muhammad mengasingkan diri di Gua Hira untuk beribadat di samping memikirkan kejadian alam. Akhirnya pada 17 Ramadan bersamaan 6 Ogos 611 Masihi sewaktu baginda berusia 40 tahun, datanglah malaikat Jibril membawa wahyu pertama, iaitu ayat 1-5, surah al-Alaq. Wahyu ini bermaksud: bacalah dengan nama Tuhan kamu yang menjadikan kau dan segumpal darah dan bacalah dengan nama Tuhanmu yang mulia yang mengajar manusia yang tidak mengetahui apa-apa. Selepas menerima wahyu pertama, nabi terus ke rumah menceritakan apa yang berlaku kepadanya dan Khadijah telah membawa baginda berjumpa dengan sepupunya, Waraqah bin Naufal, seorang pendeta yang menghafal kitab suci. Waraqah mengakui yang datang itu ialah Jibril dan ini bermakna baginda dilantik sebagai nabi.



Selepas menerima wahyu pertama, baginda terus ke gua dan pada suatu hari, ketika baginda keluar dari rumah, baginda terdengar satu suara dan apabila baginda mendongak, terlihatlah Jibril. Kerana takut, baginda masuk semula ke rumah dan meminta Khadijah menyelimutkannya. Ketika inilah turunlah wahyu kedua, iaitu surah al-Mudduthir, ayat 1-7 yang bermaksud: Wahai orang yang berselimut, bangun dan berilah peringatan, hendaklah engkau menggesakan tuhanmu, bersihkanlah pakaianmu, jauhilah perbuatan dosa, janganlah engkau memberi kerana hendakkan balasan yang banyak dan hendaklah engkau bersabar kerana tuhanmu. Dengan wahyu kedua ini, bermakna Allah telah melantik baginda sebagai Rasul kerana ayat tersebut dengan jelas memerintahkan Muhammad untuk mengingatkan manusia.

Jom Baca!